مدیریت هوای پاک در مسیر تعطیلی
رویداد ایران - فاطمه کاویانی: در تقویم ملی روزی به نام هوای پاک وجود دارد که دور از انصاف نیست حداقل با نگاهی به هوای اطرافمان اگر بگوییم این نامگذاری بیشتر جلوهای نمادین دارد. روز هوای پاک، قرار بود فرصتی باشد تا به اهمیت حفظ محیطزیست و هوای سالم توجه شود. روزی که قرار بود به ما یادآوری کند که هوای پاک حق همه انسانهاست و باید برای حفظ آن تلاش شود. اما به نظر میرسد شدت آلودگی آنقدر زیاد بود که حتی این روز را لابهلای غبارآلودگی خود مخفی کرد و تمام قرارها را نابود کرد. آلودگی که آمد و روزهای تعطیل هفته را افزایش داد و توجهی نکردیم، غباری که ایجاد کردند و کردیم توجهی به محیطزیست و سایر ساکنان این زمین نداشتیم موجوداتی که کوچکترین اثری در ایجاد این آلایندگی نداشتند و بدترین عوارض را با تمام وجود دریافت کردند. آمدند و برای هوای پاک قوانینی وضع کردند قوانینی که قرار بود مجموعهای از مقررات و استانداردها باشند تا کاهش آلودگی هوا و حفاظت از سلامت عمومی و محیطزیست را به همراه داشته باشد؛ قرار بود تعیین حد مجاز برای آلایندههای مختلف مانند ذرات معلق، دیاکسید گوگرد، اکسیدهای نیتروژن و ازن مشخص شود؛ قرار بود صنایع ملزم به استفاده از فناوریهای پاک و کاهش انتشار آلایندهها به هوا شوند؛ نوشته بودند که قوانین برای کاهش آلودگی ناشی از وسایل نقلیه، مانند استانداردهای آلایندگی و تشویق به استفاده از وسایل نقلیه عمومی وضع شود؛ برنامههای آگاهیرسانی و مقررات مربوط به سوخت و حفاظت از مناطق سبز تمام مؤلفههایی بود که دیگر نتایجی با خود به همراه نداشت و تنها با راهکار تعطیلی ادارات و مراکز آموزشی همراه شد و امروز درست در روز ملی هوای پاک که اندک بارش روزهای گذشته شهر را از تعطیلی چندباره نجات داد لازم است برای تمام افراد از شهروندان تا مسئولان بازخوانی دقیق نسبت به بندبند قانون هوای پاک داشته باشند یا حداقل دخل و تصرفی در این قانون صورت گیرد شاید روزهای آینده نمودار شاخص آلایندگی با اعداد واقعی رنگ سبز به خود بگیرد.
